Sıfatü's-safve

Hilyetü'l-evliyâ'nın hem ihtisarı hem tenkidi olarak yazılmış zühd-biyografi eseri; modern neşirlerde ~4 cilt. Tasnif coğrafîdir: Medine, Mekke, Kûfe, Basra, Bağdat, Mısır, Şam ve diğer bölgeler ayrı ayrı ele alınır, her bölümün sonunda o beldenin kadın zâhidlerine yer verilir; müellif isnadları kısaltmakla birlikte muhtevayı daraltmamış, Hilye'deki yaklaşık 690 biyografiyi 234'ü kadınlara ait olmak üzere binin üzerine çıkarmıştır. Zayıf gördüğü haberleri ayıklamaya çalışmış, isimlendirmede de sonradan ortaya çıkmış bir ad saydığı "sûfiyye" yerine "safve" terimini tercih ederek zühd-verâ vurgusunu öne çıkarmıştır; buna karşılık eserde sûfîlere, kerâmet ve hâllere karşı takınılan olumlu tavır Telbîsü İblîs'teki sert sûfî tenkidiyle çelişkili bulunmuş, iki kitap arasındaki bu üslûp farkı araştırmacılarca sıkça tartışılmıştır. Hanbelî-muhaddis bakışıyla yazılmış olması eseri, tasavvufa mesafeli çevrelerde de itibarlı kılmıştır; buna karşılık kendisinin ayıklama iddiasına rağmen metinde tenkide açık rivayetlerin kaldığı sonraki âlimlerce belirtilmiştir. Dijital erişim: shamela.ws, app.turath.io.