Der'ü teâruzi'l-akl ve'n-nakl

Selefî akîdenin en hacimli teorik savunması; Muhammed Reşâd Sâlim neşrinde ~10-11 cilt. Eser, Fahreddin er-Râzî ve kelâmcıların benimsediği "akıl ile nakil çatıştığında aklın öncelenmesi" kaidesini (kānûn-ı küllî) hedef alır ve sahih naklin sarih akılla asla çelişmeyeceğini, çelişki görüntüsünün ya nakildeki zayıflıktan ya da aklî öncülün fâsid oluşundan kaynaklandığını uzun uzadıya temellendirir. Metodolojisi, muhalifin delillerini kendi mantığı içinde ayrıntılı biçimde aktarıp adım adım çürütmeye dayanır; bu yüzden dönemin kelâm ve felsefe birikimi için ikincil bir kaynak değeri de taşır. Selefî düşüncede epistemolojinin temel metni sayılmış, buna karşılık Eş'arî ve Şiî çevrelerce hem sıfat anlayışı hem de üslûbunun sertliği bakımından eleştirilmiştir; müellifin akîdevî görüşleri sağlığında yargılanmasına ve hapsedilmesine yol açmıştır. Dijital erişim: shamela.ws, app.turath.io.