Tecrîdü'l-i'tikâd

İmâmî-Şiî kelâmının klasik ders metni; son derece muhtasar tek risâle. Altı maksad üzerine kurulmuştur: umûr-ı âmme (varlık, mahiyet, illet-ma'lûl), cevher ve arazlar, Allah'ın varlığı ve sıfatları, nübüvvet, imâmet ve meâd. Ayırt edici yönü, Mu'tezilî usul ile İbn Sînâcı felsefî kavram dağarcığını Şiî akîdesi lehine kaynaştırması ve son derece yoğun, neredeyse şerhsiz okunamayacak bir dil kullanmasıdır; imâmet bahsi eserin mezhebî kimliğini belirler. Şiî medreselerinde asırlarca okutulmuş, üzerine çok sayıda şerh ve hâşiye yazılmış; Ali Kuşçu'nun eş-Şerhu'l-cedîd'i sayesinde Osmanlı medreselerinde Sünnî çevrelerde de okunmuştur; imâmet ve bazı sıfat görüşleri ise Sünnî şârihlerce açıkça eleştirilmiştir. Dijital erişim: shiaonlinelibrary.com, noorlib.ir.